Slavisa Grcic Blog

Stih

2010/10/28,21:39

Kada se kise i oluje stisale budu, i kreket zaba po blatnjavom putu bude utihao i kada raspjevani zvuk zvona sa katedralskog tornja zaustavi i nadjaca bolnu pjesmu vijetra, a aleje ponovo ozive zivotom proleca, ja kliktacu nestanku svome. 

Tada draga sigurno vise necu morati cekati i po pola sata duze, sklonjen u sjenci fenjera, pokiso do koze, tvoj korak laki.

Znam, tebi se nikad zurilo nije, a ja, baksuz bas u jesen se zaljubih. Ali nije vazno ja evo klicem jer rekose mi, iza svakog nestanka rodjenje nice.

 

 

 

 

Generalna